ZomerExpo 2012 Gemeentemuseum

Het hangt. Mijn schilderij In loving memory heeft zijn weg naar het museum gevonden. Bij binnenkomst in het Gemeentemuseum zie je het meerluik gelijk links in de gang, naast andere foto-collage werken. De opening afgelopen vrijdag werd druk bezocht door alle kunstenaars en hun geliefden. Benno Tempel, de directeur, sprak ons waarderend toe. Het thema liefde is heel gevarieerd in beeld gebracht door de diverse kunstenaars. Natuurlijk zijn er de schilderijen van geliefden, van omarmingen en kussende paren. Zoals Tot de dood ons scheidt van Wim van Gessel waarbij twee naakte mannen verstrengeld op de bank zitten waarvan eentje met een zuurstoffles. Maar ook een installatie van fietszadels in de vorm van Nederland trekt de aandacht. Een variatie op de diamanten schedel van Damien Hirst is The Miracle of Love, een penis vol diamanten van Allard Boterenbrood. Verder zijn er sieraden van oud papier, billen met putjes, versleten mouwen van colberts, een leren hart en de vliegende kat Orvillecopter van Bart Jansen. Inmiddels al verkocht voor een ton aan een buitenlandse galerie. In contrast daarmee zijn de fijngeschilderde potloodtekeningen van Sabine Liedtke van haar dementererde moeder. Mama is lief en Geen toegang brengen ontroerend mooi de laatste fase van een mensenleven in beeld. Jammer dat ze zo hoog in de zaal hangen. Maar ook de fijngeschilderde huid van een oude vrouw ontroert in De Trouwring, waarbij het glimmende goud schril afsteekt. De kunstenaar Alda Koning hangt met twee werken in het museum. Haar andere werk ‘In de ogen van de pionier’ laat alleen een paar oude ogen zien, maar de uitdrukking is zeer mooi weergegeven. Voor haar huid-schilderijen staat het beeld ME van Rosa Verloop van opgepropte pantykousen. Wonderbaarlijk hoe zij van panty’s en speldenknoppen zo’n markant beeld kan scheppen. De afwisseling in vorm en materiaal maakt deze tentoonstelling de moeite meer dan waard. Liefde heeft vele gezichten en de ZomerExpo geeft daar blijk van. Van alle werken is een catalogus uitgebracht. Normale prijs € 20,- (tijdelijk voor € 15,- te bestellen bij WBooks). ZomerExpo2012 is nog t/m 18 augustus te bezoeken in het Gemeentemuseum Den Haag.

Jaap Wagemaker

In Rotterdam heb je galerie Delta. Ik ben er helaas nooit geweest. Toch ken ik de naam goed. Ik weet dat de galeriehouder een liefhebber is van het werk van Jaap Wagemaker en daarin vinden wij elkaar. Toen ik mijn opleiding in de kunst deed, schreef ik een essay over deze naoorlogse materiekunstenaar. Hij was zijn tijd ver vooruit en plaatste bijvoorbeeld een stofzuigermond op het doek tot ontsteltenis van publiek en pers. Galerie Delta bestaat vijftig jaar en daarom heeft museum Boymans 'Meneer Delta' uitgenodigd om zijn verzameling te tonen op de muren van het museum. Bij 'Delta' ging bij mij een belletje rinkelen en ik dacht gelijk aan Jaap Wagemaker. Toen ik een afspraak met een Rotterdamse vriendin had, koppelde ik er een museumbezoek aan vast. De Delta-collectie in Boymans bevat werk van Schoonhoven en Constant maar Jaap Wagemaker kon ik niet vinden. Zie hier wat beelden. Ik was teleurgesteld en al bijna weggegaan toen ik op de achterkant van de panelen zijn werk ontdekte. Montagnes aux écritures, een prachtig werk waarin met materiaal en stof texturen gemaakt zijn waardoor je verdwaalt in een landschap. Slechts één werk hang er, maar zeer de moeite waard. Van Jaap is de uitspraak tijdens een van zijn reizen: 'Hee, ik ben in mijn eigen schilderij terecht gekomen.' Dus eerst schept hij het werk, dat intuïtief op doek ontstond en toen bleek er in de werkelijkheid een dergelijk beeld te bestaan. Fascinerend. De tentoonstelling Meneer Delta, is nog te zien t/m 20 mei.

ZomerExpo 2012 - Anoniem gekozen

Wat is dat spannend om aan zo'n open inschrijving mee te doen. Anoniem gekozen staat open voor kunstenaars en amateurs. Dit jaar is de kapstok: liefde. Iedereen die denkt iets bij te dragen hebben in dit thema, mag zijn werk inzenden. Je betaalt het inschrijfgeld en klaar. Dan begint het lange wachten. 

Eerst dacht ik: liefde? Ik heb helemaal niets met liefde. Ik maak landschappen en roest-reanimaties. Toen ging er iets borrelen. Vaak gebeurt dat onder de douche of ook wel op de fiets. Ik was al van plan iets te doen met vondsten en voorwerpen die om me heen zwierven na de dood van mijn moeder. Ze overleed in 2010. De knopendoos, de jarretels, de trouwfoto en vooral haar agenda-schrijfsels waren de stille getuigen. Maar het is meer ontdekte ik tijdens het maken. Het gaat over een generatie die niet meer leeft, ver voor de iPad en de iPhone. Ikzelf beweeg me er middenin. Mijn zoons sms-en en twitteren er lustig op los. Facebook is hun levensader. Ik leef in de tijd van sociale media maar heb ook nog voeling met de tijd van vroeger toen er nog met de hand werd afgewassen, de sokken gestopt en de kleding zelf gemaakt werd. Waar het eigen handschrift nog aanwezig was in papieren agenda's en persoonlijke voorwoordjes in boeken.
Zo ontstond 'In loving memory'.

Met dit werk heb ik in de rij gestaan voor Anoniem gekozen. Wat is het fijn als je dan te horen krijgt: 'Gefeliciteerd mevrouw, u bent door.'
15 juni is de opening in het Gem in Den Haag.

Beaufort04

Langs de Belgische Noordzeekust staan momenteel dertig beelden van internationale kunstenaars. De route begint in het westen bij De Panne en loopt door via Koksijde, Nieuwpoort, Westende, Middelkerke en Oostende naar Bredene, De Haan, Blankenberge en stopt in Zeebrugge. Beaufort04 is een triënnale die hedendaagse kunst toegankelijk maakt voor een groot publiek. Door de beeldenroute te combineren met de kustlijn is het een driejaarlijks groots cultureel evenement geworden. Monumentale installaties worden afgewisseld met intrigerende werken. De Nederlandse kunstenaar Folkert de Jong heeft een beeld geplaatst aan de haven van Blankenberge. De nar 'Monument voor een Saltimbaque' kijkt samen met zittende Belgen op het rustieke bankje uit over boten en masten van het pittoreske haventje. Het meest beangstigend vond ik de honden van Paolo Grassino. Zijn installatie 'Analgesia' staat zowel in het museum MEC Staf Versluys als aan het strand van Bredene. De honden verbeelden onze angst om alles wat we hebben te bewaken. Het zijn zwarte pallads en op het strand staan autowrakken met honden eromheen. De titel van het werk verwijst ook naar aspirines die verdoven evenals de samenleving verdooft is en soms geen greep meer lijkt te hebben op de gebeurtenissen. Het beeld dat mij het meest verraste was de zandworm van Marco Casagrande aan het strand van De Haan. Een mooi organische vorm die als beeld zijn bekoring heeft. Ik houd van het simpele materiaal zoals takken en wilgentenen en de ambachtelijkheid die eruit spreekt. Zoals hij zelf vertelt 'het sluit aan op de Nederlandse traditie van manden vlechten.' Het beeld wordt extra aantrekkelijk omdat je het kan betreden. Binnen wacht je dan de verrassing van het gefilterde zonlicht. De open sculptuur werpt zijn patronen van licht en schaduw op het zand waarover je loopt waardoor een totaal nieuw beeld ontstaat.
Voor Beaufort04 is een praktische wandelgids uitgegeven die met handige plattegronden je bij het juiste beeld brengt. De kusttram is een ideaal vervoermiddel omdat het alle kustplaatsen aandoet. Je kunt zelfs gratis fietsen huren via de VVV. Aan een dag heb je niet genoeg. Het leukste is een hotelletje te boeken voor een of twee nachten. Wat je verder nodig hebt is een paar stevige wandelschoenen, een vouwfiets en eventueel een auto en natuurlijk veel zonneschijn.

Cultuurbezuinigingen

Merkt u iets van de bezuinigingen op de cultuursector?

- Ja, ik merk het aan teruglopende verkopen. Mensen zijn voorzichtiger met het aanschaffen van kunst. 

Die btw-verhoging doet ook geen goed. 

Voor de kunstenaar blijft er steeds minder over of hij moet zijn prijzen drastisch verhogen maar dan wordt het nog moeilijker om kunst aan de man te brengen.

Hebben de bezuinigingen veel invloed op uw werk? 

- De bezuinigingen hebben geen invloed op mijn werk. Ik maak mijn eigen series assemblages of werken geïnspireerd op mijn eigen thema's: huid, landschap, grensvlakken. Toch betrap ik mezelf de laatste tijd wel op de gedachte: zal ik niet gewoon een paar kleurrijke, abstracte doeken maken die lekker in de verkoop liggen. Gewoon voor erbij. Hmmm...dus misschien toch een kleine invloed.
Waarom hebben kunstenaars zoals u cultuursubsidies zo hard nodig. 

- Kunstenaars hebben cultuursubsidies nodig om vrij en onafhankelijk werk te maken. Zo kan de kunstenaar echt wat vertellen met zijn werk en vernieuwend bezig zijn. Als je je oren laat hangen naar de markt en wat commercieel interessant is, krijg je pulp, klaprozen en portretten. Leuk voor boven de bank, maar geen kunst. Ikzelf ben onafhankelijk van subsidies. Zoals veel andere kunstenaars klus ik bij met kleine baantjes, lesgeven, workshops en het schrijven van artikelen over kunst.

Wat is uw eigen menign over deze bezuinigingsmaatregel?

- Als er gesneden moet worden, dan ook in de kunst. Maar niet zo drastisch en wel verantwoord. Kunst is breed. Ook concerten, bibliotheken, opera's, festivals, dans en kleinkunst horen erbij. Als dat allemaal zou verdwijnen, zou het een schrale bedoening worden. Anderzijds kan een bezuinigingsmaatregel ook een prikkel zijn om creatief het roer om te gooien. Het bepaalt mensen bij de vraag: wat wil ik nou echt? En waar een wil is, is een weg. Zo ontstaan er door de bezuinigingen ook weer nieuwe ideeën en initiatieven en niet alles is met geld te koop. Inzet, creatief denken, tijd en positieve energie zijn ook belangrijke krachten.

Verzet u zich tegen deze bezuinigingen op de cultuursector en heeft u ook geprotesteerd op 20 november? (Nederland schreeuwt om cultuur)

- Ik heb niet geprotesteerd op 20 november 2011 omdat mij dat niet zo ligt. Ik heb er wel reclame voor gemaakt via sociale media. Ik verzet me niet tegen de bezuinigingsmaatregelen maar zoek mijn eigen weg, volg mijn eigen ideeën en sluit me aan bij relevante netwerken en kunstprojecten. Er is nog genoeg leuks in de wereld van de kunst.

Uit een interview van een leerling met beeldend kunstenaar Els Vegter voor het maatschappelijk werkstuk over de cultuursector en bezuinigingen, laatste jaar vrije school Zeist.

Zakelijk Twitteren

Ben je nog wat onhandig met Twitter? Goed nieuws! In samenwerking met 10-Social geef ik workshops Zakelijk Twitteren. De workshops die ik geef zijn in regio Utrecht. Seats2Meet is daarvoor een mooie plek maar het kan ook op een andere locatie met wifi plaatsvinden. De locatie hoor je een week voor aanvang. Mijn collega Nancy de Bruin bestrijkt regio Haarlkem. Kijk voor de data in de agenda van 10-Social.
Daarnaast geef ik workshops Social Media voor beginners en starters. Hierin leer je je onderneming te profileren op de verschillende sociale media zoals LinkedIn, Twitter, Facebook en het bijhouden van een blog. Via mijn website kun je je daarvoor opgeven.
ik ben zelf kunstenaar en gebruik sociale media intensief om mijn werk onder de aandacht te brengen.
Met succes. Heb je interesse? Laat je horen! ik verwelkom je graag op een van de workshops.

Nanowrimo

Nog een dagje en dan gaat Nanowrimo van start. Nanowrimo?? Ja, dat bestaat echt: National Novel Writing Month. De bedoeling is om in de maand november, als de regen tegen de ruiten tikt en de kachel eindelijk in de hoogste stand kan, elke dag 1500 woorden te schrijven. Je doet dit niet alleen maar met alle schrijffanaten over de hele wereld die zich bij Nanowrimo hebben aangesloten via de site en Twitter. De grap is dat je na dertig dagen het volume van een boek hebt. Een echt goed boek is het dan nog niet maar het schrijfproces en de creatieve stroom is wel op gang gekomen. Je schrijfspieren zijn lekker doorgesmeerd. Gister ben ik zelf al begonnen met een schrijversdag op Texel. Schrijven op een prachtig eiland waar je de uiteinden van de aarde nog gewoon kunt zien. Wat een ruimte en inspiratie. Het (dag)boek wat ik in 2010 geschreven heb, komt weer uit de ijskast. Gister schreef ik daarvoor een nieuwe scène en las deze voor aan de schrijversgroep. Het mooiste compliment dat ik kreeg was een vrouw in tranen. Het verhaal was zo herkenbaar en pijnlijk voor haar dat ze volschoot. En nu verder. Op de site Nanowrimo worden we al opgeroepen om in de startblokken te gaan staan.
Morgenavond 31/10 zal op de Dutchnanochat (informatie zie regioforum of site van Jarsto) weer het traditionele aftellen zijn en de Midnight Kick Off Word War, waarin we vanaf de eerste seconde na middernacht allemaal tesamen onze eerste woorden schrijven. Traditioneel gezien een uurtje, maar je mag zelf langer of korter doorgaan naar gelang je energie en inspiratie. Kom er gewoon bij voor de gezelligheid en kijk hoever je komt. De eerste woorden heb je dan al geschreven en als je daarna gaat slapen en weer wakker wordt is de eerste horde genomen. 
Duim voor me!