Twitter IJs

De ochtend begin ik in de tuin met een bakje kwark en de krant. Ik lees over ijscoman Maarten Schuurman (24) die met Twitter zijn ijsjes verkoopt. Een mooi komkommer-onderwerp tijdens de mini-hittegolf waar ons land momenteel op dobbert. Om zijn komst aan te kondigen gebruikt Schuurman geen ijscobel maar zijn Iphone. Hij twittert naar zijn 877 volgers met de vraag ‘zin in ijs’?’ Bij een positieve reactie fietst hij met de ijskar richting bedrijf. En dan ontstaat vanzelf een zwaan-kleef-aan-effect omdat zijn volgers hem niet voor niets willen laten komen en reclame maken bij collega’s. Een kwart van zijn omzet haalt hij uit Twitter. De Italiaanse ijscoman Roberto uit de Poortstraat gebruikt Twitter voor klantenbinding en twittert zijn nieuwe smaken rond. Zijn volgers mogen de smaak van de week komen voorproeven. De jongere Schuurman gebruikt ook Hyves en Foursquare om zijn ijs aan de man te brengen. Foursquare? Wat is dat nou weer? Moet ik me daar ook nog in verdiepen? Hopelijk is dat alleen iets voor snelle, jonge knullen.

Mijn eigen jonge knul worstelt zich door de laatste schooldagen heen afgewisseld met verjaardagspartijtjes en zwemfeestjes. Het is de laatste week op school voor Jelle. Justus is al aan het vakantie vieren en logeert bij zijn vriend maar Jelle moet met de warmte nog naar school. Vanavond speelt klas zes de eindmusical. Verleden jaar stond Justus op het podium met het verhaal over Peronniek, uit de tijd van koning Arthur. Volgend jaar zal Jelle er staan om afscheid van de school te nemen. Deze klas zit er precies tussenin waardoor ik bijna alle kinderen ken. Ze vertolken op toneel het verhaal van De Brief aan de Koning van Tonke Dragt. Het is bloedheet in de grote zaal en ik benijd de kinderen niet die in dikke kostuums op het podium staan. Het ziet er allemaal prachtig uit. De liederen die ze samen zingen ontroeren me. Vooral het slotlied is zo prachtig als de kinderen met de armen in elkaar gehaakt zingen over ‘de wereld in gaan op eigen kracht’. De tranen blijven nog net binnen maar volgend jaar zal ik hier zeker staan met natte wangen, dat weet ik nu al. We hebben twaalf jaar op deze school doorgebracht, vanaf de peuters via de kleuters naar de basisschool. De kinderen hebben vrienden gemaakt en wij ook. Het zal een afscheid zijn waarvoor nu al de kiem gelegd wordt. Na de zomer is Jelle een zesdeklasser. Dan zit hij in groep acht. Op de vrije school noemen ze de klassen nog klassen en hanteren dezelfde telling als in mijn jeugdjaren. Ik raak alleen in de war als andere mensen vragen ‘in welke groep zit Jelle nu?’ Dan moet ik erg hard rekenen.

Straatkunst

Voor een straattekenwedstrijd in de Utrechtse wijk Tuindorp ben ik uitgenodigd om als kunstenaar de kinderkunst te jureren. Samen met een andere kunstenaar uit de wijk en met Justus lopen we langs de kunstwerken. ‘Zal ik ook nog wat tekenen, mam.’ Hij is nog net twaalf jaar dus valt in de doelgroep. ‘Maar je valt niet in de prijzen’ zeg ik een beetje te streng. Ook al kan hij mooi tekenen, een jurylid kan niet haar eigen zoon de lauwerkrans geven, in dit geval een echte ‘zilveren’ prijzenbeker. Tja, dat is even slikken voor mijn fanatieke zoon want hij houdt erg van medailles scoren en prijzen in de wacht slepen. Hij doet niet voor niets aan atletiek, een sport die uitblinkt in de eerste zijn, de beste, de verste, de hardste, de hoogste of de langste. Ik vervolg mijn route langs de kunstwerken en staar aandachtig naar de stoeptegels die vol gekalkt zijn met bleek roze, zacht blauw en lief geel. De jongste deelnemer is drie jaar, de oudste tien jaar. Er zijn twee bekers beschikbaar dus we delen de groep in tweeën. Het verschil in niveau is opvallend. Sommige kinderen van zes jaar tekenen al heel verdienstelijk en delen we in bij de oudere groep. Anderen van dezelfde leeftijd komen nog niet verder dan wat krassen en horen duidelijk bij de jongsten. Het is nog best moeilijk om een winnaar uit te kiezen in de wetenschap dat je andere kinderen gaat teleurstellen. Verleden jaar zijn er zelfs kinderen in huilen uitgebarsten. Een meisje van drie geven we daarom een extra pluim. Ze valt niet in de prijzen maar heeft een mooi hoofd op pootjes getekend, op de grond en een warme zon erboven. We vinden het knap voor haar leeftijd. Het meisje kijkt beduusd onder zoveel lof en vertelt gelijk dat ze het zusje van Eline is. De ouders glimmen. De winnaar van de jongere groep is Daphne geworden. Ze heeft ons misschien wel een beetje beïnvloed want ze liep de hele tijd om ons heen te dralen. Ze wilde graag het verhaal van haar tekening vertellen. Het is een prinses (zesjarige meisjes tekenen nu eenmaal heel graag prinsesjes) die een cadeau krijgt. Op het hoofd van de prinses heeft ze een mooie kroon getekend en het cadeau is ingepakt met een strik eromheen. De prinses lacht en is blij. Ook hier een mooi gele zon erboven. Beiden gunnen we dit meisje van zes haar beker. De andere beker gaat naar Stijn. Zijn tekening valt op door expressie, beweging en vrolijkheid. Het knalt van de tegels af en heeft iets van de stijl van Picasso. Hij is blij verrast met zijn eerste prijs. Zijn vader trouwens ook. Het is opmerkelijk om te zien hoe je in kindertekeningen al iets van het karakter van het kind terug ziet. Het ene kind tekent bedachtzaam, aandachtig, geconcentreerd en vult alle stoeptegels met kleur. Deze tekeningen ogen vaak wat stijf en saai. Andere kinderen, vaak jongens tekenen met een vlotte hand, grote lijnen, wat slordig maar zeer expressief. Vaak zijn het de meisjes die binnen de lijntjes blijven en mooi alle vakjes inkleuren maar ze gaan niet lekker los. Dit is natuurlijk een grove generalisatie maar ik was toch verrast dit verschil in J/M terug te zien bij een simpele straattekenwedstrijd op een zonnige zaterdagmorgen!  

Beroofde moeders

Vanavond zendt RTL4 een exclusief interview uit met de moeder van Joran. Ik kijk en luister naar haar verhaal. Wat me het eerste opvalt is de uitspraak van zijn naam. In de media wordt de klemtoon op de eerste lettergreep gelegd: JO-ran. Zij spreekt stelselmatig van Jo-RAN en legt de klemtoon op de laatste lettergreep. Het lijkt daardoor alsof het over een andere jongen gaat. Eentje die leuker is en minder monsterlijk dan de media hem afschildert. Joran was ooit een kleine jongen met lachende, guitige ogen. Hij groeide op in het paradijselijke Aruba samen met zijn broer en welgestelde ouders. Zijn vader is jurist en zijn moeder is moeder. Ze heeft vast een beroep maar dat werd in het interview niet duidelijk. Ze uitte zich welbespraakt. Misschien was Joran wel een beetje verwend in zijn jonge jaren. Hij gaat pas puberen op zijn zestiende vertelt zijn moeder. Op zijn zeventiende ontmoet hij de Amerikaanse Nathalee Holloway die later mysterieus verdwijnt. Joran is de eerste verdachte. Het mediacircus gaat van start. Zijn moeder benadrukt dat hij pas zeventien was toentertijd en geen kans heeft gekregen op een eerlijk proces. De media bestookten hem en dan is zeventien jong. Vanaf toen is hij op de vlucht geweest. Vijf jaar later wordt het Peruaanse meisje Stephany Flores vermoord gevonden in een hotelkamer. De kamer was gereserveerd door Joran van der Sloot. Hij wordt opgepakt in Chili en vastgehouden in Peru. Alles wijst tegen hem. Zijn moeder is bedroefd, teleurgesteld en ook kwaad. ‘Als bewezen wordt dat hij dat meisje heeft vermoord, ga ik hem niet opzoeken in de gevangenis. Wel wil ik hem nu helpen met een goede advocaat en een matras op de vloer en zeep om zich te wassen.’ Ze blijft daarin zijn moeder. ’Als het waar is wat ze zeggen, dan ken ik mijn eigen zoon niet meer. Dan is hij ziek en heeft hij dringend hulp nodig.’ Ze vertelt dat ze zeer kwaad was op Joran toen hij naar Peru ging omdat ze toen net afspraken had gemaakt om Joran door een psychiater te laten behandelen. Maar de uitnodiging voor een pokertoernooi was sterker. Ook betuigt ze haar medeleven met de ouders van Nathalie en Stephany die hun dochters kwijt zijn. Later in het gesprek zegt ze: ‘Ik ben mijn zoon kwijt.’ Ik vraag me af wat erger is je kind verliezen door een moord of ongeval of je kind verliezen doordat hij een moord heeft gepleegd en voor tientallen jaren achter de tralies verdwijnt. In het eerste geval ben je omringd door warmte en medeleven van iedereen. Je wordt gedragen. De moeder van Joran verliest haar kind en blijft achter in een eenzame, kille wereld van schaamte die haar veroordeelt, afwijst en bedreigt. Deze vrouw heeft vier maanden geleden haar man verloren waarover ze nog steeds verdrietig is en moet nu haar kind opgeven. Ik heb als moeder met haar te doen. Wat jammer dat deze drie moeders van Nathalee, Stephany en Joran elkaar niet kunnen vinden in dit verlies.

Diezelfde avond zie ik op het nieuws dat de moeder van het vermoorde meisje Nienke, beter bekend als  de ‘Schiedammer Parkmoord’ een muziekstuk heeft laten componeren over het verlies van een kind. Moeder Yolande zegt: ‘Je kind verliezen is de meest zware beproeving voor een ouder. Of het nu door ziekte, een ongeval of moord is. Je bent je kind kwijt.’ Voor moeders is dit, meer dan voor vaders, een oerpijn. Zij heeft dit diepe verdriet weten om te zetten in klanken en noten waar getroffen ouders troost uit kunnen putten. Ik bewonder haar creatieve kracht om uit zoiets vreselijks iets moois te creëren. Kunst! De naam van het muziekstuk is heel mooi gekozen: 'Violen voor een vlinder'.

25 Juni wordt het muziekstuk dat gecomponeerd is door de Utrechtse Rob Goorhuis uitgevoerd in Schiedam en 27 juni zendt de KRO een documentaire uit over moeder Yolande Kleiss. Zou de moeder van Joran meeluisteren op Aruba? 

God op Twitter

Gister voor Vaderdag gaf ik manlief Het kleine Twitterhandboek. Stiekem heb ik het natuurlijk voor mezelf gekocht want ik wil alle feiten nog wel eens nalezen. Maar het zou kunnen dat Beer in een onbewaakt ogenblik opeens geïnteresseerd is in Twitter en ernaar grijpt. Maar eerst grijp ik het. Meer dan de helft van de inhoud weet ik al. Dat is een geruststellende ontdekking. Het is wel grappig om enkele definities te lezen zoals:

Twitternoob – een nieuweling op Twitter

Timeline – het overzicht van updates en reacties in chronologische volgorde

Lurker – iemand die Twitter gebruikt om de tweets van anderen te lezen en zelf geen updates plaatst

Stalker – iemand die iets te geïnteresseerd is in je tweets

Dweet – een tweet sturen als je dronken bent

Twaddict – iemand die verslingerd is aan Twitter, maar nog geen Twitterverslaafde is

Twired – zo enthousiast over twitteren dat je niet kunt slapen

Twittervangelist – iemand die iedereen wil bekeren tot Twitter

Twittersona – een personage dat je hebt gecreëerd voor Twitter zoals Jezus of God

Nou dat lijkt me interessant. Ik ben zelf groot geworden met God en de kerk. Ben benieuwd wie het zich permitteert om zich voor God uit te geven. Ik ga naar find people en vul God in. God heeft in zijn bio staan dat hij in heaven woont. Dat lijkt me geen leugen. Hij heeft meer dan 44.000 followers, maar zegt geen bijster interessante dingen in zijn Engelse tweets. Beetje flauw. Te flauw om te citeren en een erg american public. Nog even bij de Twittersona Jezus kijken. Deze twittersona is niet actief. De account bestaat wel maar hij stuurt geen tweets en volgt ook niemand. Zijn foto is het logo van het twitterduifje. Desondanks heeft Jezus zelf 124 volgers. Zij staan te popelen om wijze woorden in 140 tekens te ontvangen. Het zou kunnen dat iemand deze Twittersona duur gaat verkopen aan een liefhebber die er munt uit wil staan. Een kerk of een gek. Dan hebben we nog Jezus Christ. Locatie: Jerusalem, NH. Dit is duidelijk een Nederlandse Twitteraar die tweets de wereld instuurt zoals op zoek naar een dierenarts voor mijn zieke ezel.  Of deze: wordt net wakker gemaakt door mijn moeder, Maria. Oktober 2009 verzond hij vreemd genoeg zijn laatste bericht. Zou Twitter hem toch niet bevallen? Of te weinig volgelingen opleveren? Slechts 149. Ik heb er meer. Dan is er nog Twittersona JezusvNazareth met slechts vijf volgers die het ook maar een maandje uithield op Twitter. Ja, je moet wel wat te vertellen hebben en ook communiceren. Twitter is een sociaal netwerk. Ook dat staat in het TwitterHandboek. Niet alleen maar preken voor eigen parochie, je eigen linkjes aanprijzen maar ook in dialoog gaan via @gebruikersnaam. Verder kun je Twitter gebruiken om foto’s te delen, je blog aanprijzen, een nieuwsfeit melden, een citaat of mooie gedachte delen, een link naar een inspirerend YouTube-filmpje plaatsen, je mening geven of reageren op een andere mening. Vertellen wat je aan het doen bent kan ook, maar doe dit niet te vaak.

Sarah op skeelers

Vandaag is een rommeldagje. Het gezin waaiert weer uit. De jongens gaan naar de Maarsseveense plassen met de scouting en verzamelen in de ochtend op het fort. Ik skeeler met ze mee en maak zo mijn sportieve rondje. Tien jaar geleden skeelerde ik veel meer, zelfs achter de kinderwagen met de baby’s. Stoere moeder. Nu moet Sarah oppassen dat ze niet onderuit gaat want ik heb geen zin in langdurige blessures. Eigenlijk ben ik in al die jaren nog maar één keer flink gevallen. Ik lette even niet op en viel plat op mijn dijbeen wat de week erop kleurde van rood naar blauw naar paars en geel. Het heeft vijf weken geduurd voordat de blauwe plek volledig was verdwenen. Ik twijfelde vanochtend nog of ik mijn hand- en kniebeschermers wel zou aantrekken. Gelukkig koos ik voor bescherming want vandaag ga ik weer flink onderuit. Op de gladde asfaltroute langs de veemarkt doemt er plotseling een veerooster op. Ik zie het te laat en koers er met flinke snelheid recht op af. Ik voel dat ik ga vallen en bereid me voor op de smak. De wieltjes blokkeren direct als ze in aanraking komen met de stalen buizen van het veerooster. Ik vlieg erover heen en beland op mijn handen en rechterschouder. Thank God dat ik handbeschermers aan heb! Ik voel pijn maar kan gelukkig makkelijk weer opstaan. Met mijn benen is niets aan de hand. Ik skeeler voorzichtig verder en prevel: ‘kalm aan, Sarah!’ Om mijzelf te troosten maak ik thuis drie koppen cappuccino voor Sarah, mama en mijzelf met knapperige volkoren beschuiten met oude kaas. 

Twitter en verkiezingen

Gister waren de verkiezingen. Door de regen of door verwarring bij de kiezer was de opkomst lager dan vier jaar geleden. De grote winnaar is de PVV. Wilders heeft 23 zetels verzameld. De man met de strogele kuif werd bedolven door confetti uit de confetti-machine. De aanhang had de overwinning al geroken. De grote verliezer is het CDA. Het zetelaantal van de waarden-en-normen-partij is gehalveerd wat Balkenende heeft doen besluiten het politieke strijdtoneel te verlaten en de handdoek in de ring te gooien. Hij was erg aangedaan in zijn tv-toespraak en zocht steun bij zijn vrouw. D66 heeft ook flink gewonnen aan zetels en de SP verloor tien zetels. Emile Roemer daarover op twitter: ‘Dit is een verlies met een gouden rand.’ De opvolger van Agnes Kant blinkt uit door zijn humor. Hij zou de SP nog wel eens naar grote hoogten kunnen brengen net als zijn voorganger Jan Marijnissen. Deze vertelt in de krant dat Roemer ook op congressen de lach aan zijn kont heeft hangen. Vaste prik is zijn conference als hoofd van de geheime dienst binnen de SP.  De hele zaal ligt dan in een deuk. Stalinisten onder elkaar. Op twitter waren de verkiezingen het meest favoriete onderwerp. De tien ‘trending topics’ in de twitter top tien waren zelfs allemaal Nederlands. Dat is nog niet voorgekomen in de twittergeschiedenis. Alle onderwerpen waren gerelateerd aan de verkiezingen. Populaire hashtags waren #femke #roemer #tk2010 #paarsplus en ook #rutte. Verkiezingen maar ook de komende oranjewedstrijden zullen steeds vaker met de laptop op schoot of het mobiel in de hand gevolgd worden. Twitter is in ons land erg populair aan het worden. 

Twittertools

De hashtag is een veel gebruikte tool in je tweets. Het teken # plaats je voor een woord. dat woord kan van alles zijn, als je de letters maar aan elkaar schrijft. Zo heb je bijvoorbeeld #durftevragen wat voor beginnende twitteraars heel handig is omdat je elke willekeurige vraag kunt stellen. Je vraag wordt doorgekoppeld naar de searchlijst #durftevragen waar anderen je vraag lezen en wellicht een antwoord hebben. Je kunt iets vragen over twitter maar ook over werk: weet iemand een goede coach? Of over je hobby: heeft iemand nog onderdelen van de Kawasaki20? Je kunt je ook mengen in gesprekken over politiek en maatschappij en daar vragen over stellen. Verder kun je het bereik van je tweet dus groter maken door het plaatsen van de # Denk aan #onderzoek #onderwijs #politiek #nieuwe baan of #smtt wat betekent: show me the tools waarmee je om uitleg van iets vraagt. Twitter is wat dat betreft een sociaal gebeuren. Mensen vinden het leuk je te helpen. Op de twitter-site kun je zelf een zoekterm invullen en kijken of anderen er iets over geschreven hebben. Momenteel staat de #worldcup bovenaan. http://search.twitter.com/ Twitter voor beginners in elf handige stappen, lees je in het blog hieronder.
Gevorderden kunnen kijken op http://oneforty.com/ voor handige tools om je profiel overzichtelijk te beheren.
Succes!